En keyifli süreçlerden biridir 'İsimlendirme', hamilelik dönemi boyunca. Artık cinsiyeti belli olan yavrunuzu kişileştirirsiniz; ismiyle çağırarak okşarsınız o sığdırmaya yer bulamadığınız karnınızı. Artık 'O'nun odasını düzenleyip, 'O'nun eşyalarını kokluyorsunuzdur sanki yanınızdaymış gibi hissedercesine. Ultrasonda herhangi birini değil, 'O'nu gösteriyordur doktorunuz, bacakları, minik elleri, 'O'nun göz kapakları... Tıpkı tekmeleri gibi yavaş yavaş alışırsınız adına da.
Bazıları henüz bebeğin varlığı bile yokken düşünüp bulur ismini. Ben onlardan olacağımı sanırdım. Yıllar öncesinden liste oluşturmaya başlamıştım bile.
KIZ / Doğa-Defne-Burçak-Duru-Başak-Irmak-Nehir-Öykü-Berrak-Deniz-Dünya...
ERKEK / Çınar-Can-Ege-Güney-Başar-Deniz-Mercan-Yamaç-Poyraz...
Bir gün, hem de bebeğimizin cinsiyetini dahi bilmediğimiz bir gün, yine heyecanla isim listemi elime aldım. Henüz 2 aylık falan hamileydim. Eşimin başının etini yiyordum 'hadi karar verelim artık!' diye. Ne acelem varsa. Listeden isimleri tekrardan saydım, hiçbirine özel bir tepki vermedi. Sonra yeni isimler düşünürken kafamı kitaplığa doğru çevirdim, ve gözüme ilk Doğan Cüceloğlu'nun 'Savaşçı' adlı kitabı ilişti. Tabii savaş gibi olumsuz bir ismi koymayı düşünemezdik ama bu bana, ikimiz için de özel olan bir ismi hatırlattı; 'Barış!' dedim eşime, 'Erkek olursa Barış koyalım.' Zaten başından beri erkek olacağını ikimiz de hissediyorduk ve kız ismi bulmak için çok da çaba sarf etmedik. 'Olur,' dedi hiç itirazsız. Çünkü o Barış Manço'nun 'Barış'ıydı, dünya 'Barış'ıydı.
Ama bizler doğa tutkunu insanlar olduğumuz için yanına bir de doğadan bir isim ekleyelim istedik. Ve 4. ayın dolmasından sonra, bir erkek çocuğumuzun olacağını kesin öğrendiğimiz günün akşamı, 'aklına ilk gelen doğa ismini söyle,' dedim eşime. Hemen 'Tuna,' dedi. Nedenini, niçinini hiç sormadım, 'OK. Oğlumuzun ismi bundan sonra Barış Tuna'dır,' dedik ve çevremize deklare ettik.
Ve Barış'ım Tuna'm, sen o günden sonra bizim için isminle de var oldun... :)
Bazıları henüz bebeğin varlığı bile yokken düşünüp bulur ismini. Ben onlardan olacağımı sanırdım. Yıllar öncesinden liste oluşturmaya başlamıştım bile.
KIZ / Doğa-Defne-Burçak-Duru-Başak-Irmak-Nehir-Öykü-Berrak-Deniz-Dünya...
ERKEK / Çınar-Can-Ege-Güney-Başar-Deniz-Mercan-Yamaç-Poyraz...
Bir gün, hem de bebeğimizin cinsiyetini dahi bilmediğimiz bir gün, yine heyecanla isim listemi elime aldım. Henüz 2 aylık falan hamileydim. Eşimin başının etini yiyordum 'hadi karar verelim artık!' diye. Ne acelem varsa. Listeden isimleri tekrardan saydım, hiçbirine özel bir tepki vermedi. Sonra yeni isimler düşünürken kafamı kitaplığa doğru çevirdim, ve gözüme ilk Doğan Cüceloğlu'nun 'Savaşçı' adlı kitabı ilişti. Tabii savaş gibi olumsuz bir ismi koymayı düşünemezdik ama bu bana, ikimiz için de özel olan bir ismi hatırlattı; 'Barış!' dedim eşime, 'Erkek olursa Barış koyalım.' Zaten başından beri erkek olacağını ikimiz de hissediyorduk ve kız ismi bulmak için çok da çaba sarf etmedik. 'Olur,' dedi hiç itirazsız. Çünkü o Barış Manço'nun 'Barış'ıydı, dünya 'Barış'ıydı.
Ama bizler doğa tutkunu insanlar olduğumuz için yanına bir de doğadan bir isim ekleyelim istedik. Ve 4. ayın dolmasından sonra, bir erkek çocuğumuzun olacağını kesin öğrendiğimiz günün akşamı, 'aklına ilk gelen doğa ismini söyle,' dedim eşime. Hemen 'Tuna,' dedi. Nedenini, niçinini hiç sormadım, 'OK. Oğlumuzun ismi bundan sonra Barış Tuna'dır,' dedik ve çevremize deklare ettik.
Ve Barış'ım Tuna'm, sen o günden sonra bizim için isminle de var oldun... :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder