Şu sıralar fena halde oğlumun ellerine takmış durumdayım. Öpülesi, koklanası olması bir yana ne de güzel fotoğraf objesi oluyor bu iki tombul şey.:)
Dün ilk kez kendi kendine yeme girişiminde bulunduk. Büyük bir başarıyla ortalığı savaş alanına döndürmeden tamamladık. E tabii çorba kıvamında dökülesi, saçılasılar olmayınca tabakta daha kolay oldu. Yalnız sonunda fark ettim ki, tabaktakinin çoğunu ben yemişim.:D Kuzum henüz çatalın kendi ağzına götürülmesi gerektiğini kavrayamadı, bizden gördüğü üzre hep karşısındakine uzatılır sanıyor herhalde.:)) Ya da şöyle mi düşünmeliyim, oğlum beni çok seviyor o yüzden yemeğini hep bana yedirmek istedi...:)
11 Eylül 2007 Salı
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
7 yorum:
annesinin kalemi, ortalık savaş alanına dönmeden olmaz, öyle görüntüler bekliyoruz...
yenesi tombul parmaklar, bayıldım!!!
ah güzel bebek!
ne özledim seni...
gıdından kokladım mahçup prens'im...
çok çok öptüm domboliko del mondo'm...
Ah sen şimdi öpülesi eller diosun ya sonrada bu bızdığın ellerini öpüyorsun peki biz napalım.Bizim içinde öp bu güzelliğin ellerini.Çok öptüm ikinizide:)Maşşallah diyorum tekrardan:)
Şadan'cığım,belki bir gün sizdeyken Barış'ın önüne koyarız bir kase yoğurdu, o zaman yakînen görürsün 'öyle görüntüler'i.:)))
Ebru, yiyos bis de zaten.:)Başka şansımız kalmıyor.;)
Sevgili sagungor teyze, sen de igungor ablamızın bloğuna arada bir uğrasan diyoruz. Gelip gidiyoruz hâlâ Nora Jones. Yok mu prensesimden taze haberler? Aaaa, cumartesi buluşmasının fotoğraflarını eklersin belki.:)
Zarife biz de fındık kurdunun o ela gözlerini, kıvrık saçlarını, hokka burnunu öpemiyoruz. Ödeştik.;))
valla çok mutlu olurum inan, evet evet bizim ev çok uygun...biliyor musun peynir bizim eve geldiğinde yemek masasının altından özellikle de aras'ın sandalyesi civarından ayrılmadı, neden acaba?
Gülümser gelmeden önceki gün gelmiş olmalı Peynir:)))
Yorum Gönder