'BamBam' döndü! :-)

Uzayan diş meseleleri bu akşam itibariyle yoluna girdi sayılır. İlk kez bu kadar yordu hepimizi. Tabii bizi geçtim oğlum helâk oldu. Çok acısı, sıkıntısı olmadıktan sonra kolay kolay ağlamayan çocuk, kucaktan inmez, 'ııııh'lamadan durmaz oldu. Henüz ucu görünmedi ama bugün yarın gösterir yeni inciler kendilerini.

Artık diş bakımına da başlamak gerekir. Sargı beziyle silinmesi tavsiyesini almıştım ama alışması için küçük fırçasını eline tutuşturmaya başlasak mı? Bunu her yemekten sonra oyun haline getirirsek kolay alıştırırız umudundayım.

Akşam üzeri iki buçuk saat uyuduktan sonra eski enerjisine nispeten kavuşmuş olan bizim 'BamBam' müzik konusunda yeni çalışmalara başladı. Eskiden tek eliyle çalarken şimdi iki elini, hem de daha seri olarak kullanır oldu.:) Bu gün kısa bir kırtasiye turu yaptık oğlumla, orada okul çocukları için yamaha'nın flütlerini gördüm. Son anda almaktan vazgeçtim ama sanırım yarın alacağım. Tabii ki vazgeçme sebebim, eğer öttürmeyi başarabilirse nota basmadan düdük kıvamında öttürmesinin kulaklarımızı ne derece heba edeceğindendi. Ama sanırım çok ısrarlı vazgeçmemişim, belki çalmayı kendim de çok özlediğimdendir. :)

Kırtasiyeye gitme amacımız parmak boyası almak içindi. Bloglarda çarşaf çarşaf çocukların yaptıkları resimleri gördükçe kıskandım mı ne, bizim niye olmasın dedim. :p
Yok tabii kıskançlık değil, bu aktivitenin başlaması gerektiğini fark ettim geçen gün. Sehpaya dökülmüş sütle uzunca bir süre parmağını sürtmek suretiyle oynadı. Hem her gün aynı şeyleri yapmaktan ben de sıkılıyorum; kitaplara bak, 'puzzel'i yerleştir, kapları içiçe diz, üstüste diz, 'düştü düştü!' yap gül, şekilleri kendi yerlerinden küpün içine at, arabalara yarış yaptır, kukla oynat, müzikle dans et, 'Mavi Evdeki Ayı'yı veya 'Elmo'nun Dünyası'nı izle... Yeni fikirler bulmak gerek. Bakalım bu boya meselesi bizi ne kadar oyalayacak?...