BarIş'lI Günler...

7 Eylül 2007 Cuma

'Küçücük bir dünyaya gönüllü hapsoldum,' dökülmüştü dudaklarımdan, sen minicik bir 'can'ken daha, yine yüreğimin dibine dolandığın o anda ve ben göğsümden 'hayat' akıtırken sana...

Dünyam seninle büyüyor bebeğim...
Ben hâlâ gönüllüyüm,
Lütfen hep yer aç, o cennet parmaklıkların ardında bana...

2 yorum:

zilsizzarife'nin yeri dedi ki...: Ay ben bu ele bu parmaklara kıyamam maşşallah diyorum :); 8 Eylül 2007 18:27
Geveze Kalem dedi ki...: :))) Teşekkür ederiz.

O parmaklar her uykudan önce, kimi zaman uykuda ve her uyandığında dudaklarımı, gözlerimi, burnumu okşadıkça, böyle bir elden insan zehir içse dünyanın en güzel içkisini içmiş gibi olur diye düşünüyorum.;); 9 Eylül 2007 02:41

Yorum Gönder

Kİmİm "BEN?"

Her gün büyüyorum... Her gün değişip, her gün gelişiyorum... Ama temelde mutlu bir çocuğum. Gülmeyi, güldürülmeyi, yemek yemeyi, gezmeyi, bir de televizyon izlemeyi[:-)] hep seveceğim, biliyorum. Henüz küçücük bir hücreydi varlığımın öncesi, çalışmaya başlamıştı annemin kalemi. Yarınki bana, bugünkü beni anlatmak, o günden beri niyeti. Bakın işte yine çalışıyor ve diyor ki, 'Seninle her günüm meleğim, kuraklıkta sunulmuş duru bir kap suyun yudum yudum hazzı kadar doyumsuz. Küçücük dünyana gönüllü hapsoldum. Yavrum, oğlum, benim tatlı kuzum; meğer sensiz hür günlerde avare bir bulutmuşum...'

7 Eylül 2007 Cuma

2 yorum:

BİzBİze

Kİmİm "BEN?"

BARIŞ

YazdIkça Bİrİkİyor...

BurasI da Bİzİm