BARIŞ'LA TATİL 2 (Kalabak Günleri)

Yaşadığımız bu 4 gün boyunca Ebru’ya, Deniz&Derya abilerimize ve tüm aile bireylerine ne kadar teşekkür etsek azdır. Her ne kadar ben rahatsızlık verme endişesiyle bir hayli stresli görünsem de(;-)) gerçekten çok sıcak, huzurlu, keyifli ve eğlenceli günler geçirdik.
Aslında ilk başlarda, daha bu buluşmayı plânlarken duyduğum endişelerde ne kadar haklı olduğumu fark etmiştim; Barış’ı babası yanımızda olmadan kolaylıkla zapt edemeyeceğimi sanıyordum. Gerçekten hiç kolay olmadı. Sonuçta soluklanmak için tek vaktim Barış uyuduktan sonra olabiliyordu. Ama kuzucuk için çok renkli, rahat, dinlendirici ve sağlıklı bir ortamdı. Ne kadar mutlu olduğunu fark etmek hiç de güç değildi. Bu yüzden zorluklara katlanmak çok daha kolay oluyordu.
Kuzucuğumun en keyif aldığı şeylerden biri, özellikle balkon duvarlarının çevresinde çeşit çeşit arabaları gezdirmek oldu.:)

Denize girmek pek ilgisini çekmedi. Hatta çoğu kez ağladı.
Onun yerine kumda oynamayı ya da sahilde yaşayan kızgın amcanın sandalında vakit geçirmeyi tercih etti.:)
Öğlenleri annesini yormadan uyku uyuyan kuzucuk, akşamları da genelde aynı şekilde kolaylıkla uyudu. Fakat sabahlarımızın bir felâket olduğunu söylemeliyim; bir gün hariç 06:00 gibi dikiliyorduk ayağa. Sonra evde tutmak ne mümkün? Hemen verandaya, oradan sokağa, sahile hatta bakkala vs. gezip durduk. Kapısı olmayan tüm evlerin bahçelerini kendine ait sanıp, her yerde gezindi durdu.

Sonuç olarak gezdik, dolaştık, yedik, içtik, güldük, oynadık ve güzel birkaç günün sonunda veda edip ayrıldık.


Şimdi sevgili Barışlı Günler okuyucularına küçük bir sorumuz var; aşağıdaki kolajda her karedeki benzer nokta nedir? Bulana bir ödülümüz var.:P