Geçen günkü -yorucu- günden bizim kuzu kârlı çıktı en çok. O da bunun farkında da, niyeyse 'yoruldum!' diye tutturmuş meydanı boş bulunca.
İkea'ya gitmemizin asıl sebebi kuzuya aktivite masası almaktı. Beğeneceğini biliyordum da başından hiç ayrılmayacak kadar ilgi göstereceğini tahmin etmiyordum. O günden beri hep aynı espriyi yapar oldum; evimiz yedi cücelerin evine döndü! :)
Gerçekten o kadar kendi boyuna uygun masa ve sandalyeler ki bunlar, yanında kendimi dev gibi hissediyorum. Salonun ortasına koyduk. Bazen hamur yapıyoruz birlikte, kısa sürede yapabildiklerini geliştirdi. Mesela son aşaması avuç içiyle sürüyerek rulo yapmak.:)
Bazen de ders çalışıyor.(!):) Eniştesinin hediye ettiği bilgisayarda ödevlerini yapıyor.:) Kimi zaman da İde ablasının hediye ettiği piyanoda müzik çalışmaları yapıyor.:)
Yemeğini orada yemek en büyük keyfi haline geldi. Daha dün çatalı ağzına götüremiyordu iki günde sabahları omletini, öğleden sonraları meyvesini kendi kendine yer oldu. Tabaktan bir parça masaya düşerse eliyle alıp tabağa koyuyor ve tekrar çatal batırmayı deniyor.:)
Hiçbir şey yapmazsa, çalan müzik eşliğinde masanın çevresinde dört dönüyor.
5 yorum:
barışko çok tatlı sema, o masayı en az 4 yaşına kadar tepe tepe kullanacaksınız, tecrübe ile sabittir;)
güle güle kullansın masasını barış. sandalyeyi de sürüyor mu peki?
kendi kendine yemesine bayıldım, maaşallah! kulak, tık tık...
hiii ben o mini mini elleri yerimm doyamam bidaha bidaha yerimm
Pofuduk seniii!
Eller de pek maharetli görünüyor:-))
Ebru ben ilkokulda ödevlerini yapsın diye almıştım halbuki, dayanmaz mı diyorsun?:P
Şadan kulak tık tık!:))) Sandalyeyi halının üstüne koyduğumdan süremiyor. Hani diyorum gece gece üst komşularımızı rahatsız eder falan.;-)
Evrim, doyulmuyor valla!:)
Özlem, eller maharetli olduğu kadar ağır da! Beni yakamdan tutup yere seriyor neredeyse.:))
Yorum Gönder