Şöyle bir baktım da oğlumun bloğuna, sanki her gün gülmüşüz, yemişiz, içmişiz, gezmişiz... Ama yok, bu bloğu davul etmişim, uzaklaşıp sesine 'hoş!' demişim.
Patrona dedim ki geçen gün (patron tabii ki bizim kuzu), 'zor şartlarda çalışıyorum patron bey, maaşıma zam, kendime tatil istiyorum!' E ne yaptı? Tabii ki yüzüme (yorgun ve saçmalayan ifademe) bakıp, mızırdanarak yapıştı yine dizlerime. Ne istiyor peki? Hiç! Vallahi HİÇ! Aslında dayak istiyor diyeceğim ama gönlüm razı gelmeyecek!
Şu diş meseleleri midir, büyüme atağı mıdır nedir her neyse, geçsin, bitsin, süt liman olsun istiyorum her şey. Biliyorum çok şey istiyorum ve hatta imkansıza yakın şeyler istiyorum!
Geçen gün düşündüm, kuzuyu uyutmak için harcadığım süreleri kitap yazmaya ayırsam şimdiye kadar 2-3 romanım piyasada olurdu. Tekrardan üniversite sınavlarına hazırlansam en iyi ünivesitede tıp okuyacak kadar puan alırdım. Bir meslek öğrenmeye ayırsam konumda uzman olurdum. Beste yapmaya kalksam şarkılarım dilden dile dolanır olurdu. (Hatta müzik ödülünü bile alabilirdim. :P) Spor yapsam atletik vücut yapısına sahip olmaktan öte, madalya alabilecek bir sporcu olurdum. Hadi uçmayalım, diyelim ki evle ilgili bir şeyler yapmaya kalksam, ortalık bal dök yala kıvamında, her gün çeşit çeşit yemekler üstüne pastalar, kekler, börekler yapılmış olurdu. Kuzuyla eğitici oyunlara vakit ayırsam, şimdiye 10'a kadar saymaya başlamış olurdu. (Yine uçtum, kabul!)
Ama durum bu, uçmaktan başka kaçış yok bu döngüden.
Bazı meslekler bedenen bazıları ruhen yorar ya adamı, annelik ne menem bir meslektir ki böyle dört taraftan yoruyor.
Off yoruyor yormasına da sonra tam zıvanadan çıktığın bir anda şöyle bakıyor ya suratına;
gidip tepene çıkarıp, öpüp, kokluyorsun yine.
Boşver patron, unut zammı, tatili... Gel sen koynuma, yiyip bitireyim yine ben seni! :)
4 yorum:
o nasıl bakış anneannem, içimi delip geçtin yine sanki bakışın niye bırakıp gittin arkadaş der gibi.
tabi kendime göre yorumladım
Yok yok, bu bakış, 'Annem niye delirdi ki?' bakışı. :) (E ben de kendime göre yorumladım:))
annelerin yorgunlukları ve çabaları birgün onlara geri dönecektir,inanıyorum :)
özel bir insan yetiştirmek,hayattaki herşeyden daha üstün.semacım,sen şimdi hayatta , binlerce pasta börek yapmış,nobel ödüllü yazar olmuş,NBA'de başarılı bir basketbolcusun :):):):)
inan bu saydıklarım,anneliğin yanında,fısıltı kalır .
bizde önerinle size katıldık
http://burcumutlulukdiyarinda.blogspot.com/
ziyaretlerinizi ve tavsiyelerinizi şiddetle bekliyoruz ;)
Ne tatlı bakışlar bunlar gel ebni ye diyor :*
Yorum Gönder